25/6/ 2009 ο Bubbles έχασε τον άνθρωπό του

Όταν ο Michael Jackson πέθανε στις 25 Ιουνίου 2009, τα βλέμματα του κόσμου στράφηκαν δικαιολογημένα στον άνθρωπο που είχε αλλάξει τη σύγχρονη μουσική βιομηχανία. Λίγοι όμως θυμήθηκαν ότι κάπου στη Φλόριντα ζούσε ένας ηλικιωμένος πλέον χιμπατζής, ο οποίος είχε συνδεθεί όσο κανένα άλλο ζώο με την εικόνα του «Βασιλιά της Ποπ». Ο Bubbles δεν ήταν απλώς ένα εξωτικό κατοικίδιο. Για σχεδόν δύο δεκαετίες αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της δημόσιας περσόνας του Jackson και ίσως το μοναδικό ζώο στην ιστορία που γνώρισε ένα επίπεδο διεθνούς διασημότητας συγκρίσιμο με εκείνο πολλών ανθρώπινων διασημοτήτων.

Η ιστορία του ξεκινά το 1983, όταν γεννήθηκε σε ερευνητική εγκατάσταση στο Τέξας. Εκείνη την εποχή, ο Michael Jackson βρισκόταν ήδη στην πορεία που θα τον οδηγούσε στη μεγαλύτερη ίσως καλλιτεχνική επιτυχία της σύγχρονης ποπ μουσικής. Το άλμπουμ Thriller είχε μετατρέψει τον νεαρό τραγουδιστή σε παγκόσμιο φαινόμενο και η ζωή του είχε αρχίσει να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την καθημερινότητα των συνηθισμένων ανθρώπων. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον εμφανίστηκε ο Bubbles.

Οι χιμπατζήδες είναι από τους στενότερους συγγενείς του ανθρώπου στο ζωικό βασίλειο. Η νοημοσύνη τους, η ικανότητα έκφρασης συναισθημάτων και η έντονη κοινωνικότητά τους συχνά δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να ενταχθούν εύκολα στην ανθρώπινη κοινωνία. Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι γοήτευσε τον Jackson. Ο νεαρός χιμπατζής δεν αντιμετωπιζόταν ως κατοικίδιο με τη συμβατική έννοια. Αντίθετα, έγινε σύντροφος της καθημερινότητάς του σε μια περίοδο κατά την οποία η απομόνωση και η έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους ανθρώπους αποτελούσαν μόνιμα χαρακτηριστικά της ζωής του τραγουδιστή.

Καθώς η φήμη του Michael Jackson αυξανόταν, το ίδιο συνέβαινε και με τη φήμη του Bubbles. Η παρουσία του χιμπατζή δίπλα στον τραγουδιστή προσέλκυε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης σχεδόν σε κάθε δημόσια εμφάνιση. Δημοσιογράφοι και φωτογράφοι άρχισαν να τον αντιμετωπίζουν όχι ως ζώο αλλά ως ξεχωριστή προσωπικότητα. Οι εικόνες του να ταξιδεύει με ιδιωτικά αεροπλάνα, να συμμετέχει σε φωτογραφίσεις και να συνοδεύει τον Jackson σε επίσημες εκδηλώσεις έκαναν τον γύρο του κόσμου. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Bubbles είχε ήδη μετατραπεί σε πολιτισμικό σύμβολο της εποχής.

Η περίοδος που εδραίωσε οριστικά τον μύθο του ήταν η περιοδεία Bad Tour το 1987. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Jackson στην Ιαπωνία, ο χιμπατζής συνόδευσε τον τραγουδιστή σε αρκετές δημόσιες εμφανίσεις που προκάλεσαν τεράστιο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα γνωστή έμεινε η επίσκεψή τους στο Δημαρχείο της Οσάκα, όπου ο Bubbles βρέθηκε στο επίκεντρο της προσοχής των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Οι φωτογραφίες ενός χιμπατζή να συμμετέχει σε επίσημες συναντήσεις με πολιτικούς και αξιωματούχους ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο την εικόνα του ως του πιο διάσημου ζώου στον πλανήτη.

Την ίδια περίοδο, η δημοτικότητα του Bubbles άρχισε να αποκτά και εμπορική διάσταση. Η μορφή του εμφανίστηκε σε αναμνηστικά αντικείμενα, αφίσες και συλλεκτικά προϊόντα που συνδέονταν με τον Michael Jackson. Παρότι οι ιστορίες που κυκλοφορούσαν στα ταμπλόιντ συχνά ήταν υπερβολικές, συνέβαλαν στη δημιουργία μιας σχεδόν μυθικής εικόνας γύρω από τον χιμπατζή. Δημοσιεύματα υποστήριζαν ότι έτρωγε μαζί με τον τραγουδιστή, ότι διέθετε δικό του δωμάτιο και ότι συμμετείχε στην καθημερινότητα του σπιτιού ως μέλος της οικογένειας. Αν και πολλές από αυτές τις αφηγήσεις περιείχαν υπερβολές, είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο δεσμός ανάμεσα στους δύο ήταν ιδιαίτερα στενός.

Ωστόσο, η σχέση αυτή βρισκόταν αντιμέτωπη με μια βιολογική πραγματικότητα που συχνά αγνοείται όταν άγρια ζώα μεγαλώνουν κοντά σε ανθρώπους. Οι χιμπατζήδες, όσο χαριτωμένοι και συνεργάσιμοι κι αν φαίνονται ως νεαρά άτομα, μεταμορφώνονται κατά την ενηλικίωση σε εξαιρετικά ισχυρά ζώα με σύνθετες κοινωνικές ανάγκες. Καθώς ο Bubbles μεγάλωνε, έγινε φανερό ότι η ζωή δίπλα σε ανθρώπους δεν μπορούσε πλέον να καλύψει τις απαιτήσεις του είδους του. Το ζώο χρειαζόταν περισσότερο χώρο, επαφή με άλλους χιμπατζήδες και συνθήκες που να ανταποκρίνονται στη φυσική του συμπεριφορά.

Η μεταφορά του σε εξειδικευμένο καταφύγιο δεν ήταν αποτέλεσμα εγκατάλειψης, όπως συχνά παρουσιάστηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Αντίθετα, αντανακλούσε μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι ακόμη και ο πιο διάσημος χιμπατζής του κόσμου παρέμενε πρωτίστως χιμπατζής. Στο καταφύγιο της Φλόριντα, όπου ζει μέχρι σήμερα, απέκτησε τη δυνατότητα να αναπτύξει κοινωνικές σχέσεις με άλλα μέλη του είδους του και να ζήσει σε ένα περιβάλλον πιο συμβατό με τις φυσικές του ανάγκες.

Όταν ο Michael Jackson πέθανε το 2009, ο Bubbles είχε ήδη περάσει αρκετά χρόνια μακριά από τον άνθρωπο που τον έκανε διάσημο. Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι που τον φρόντιζαν ανέφεραν ότι αναγνώριζε τον παλιό του σύντροφο όταν τον συναντούσε και ότι η παρουσία του προκαλούσε εμφανείς αντιδράσεις. Είναι αδύνατο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα πώς βίωσε ο χιμπατζής την απώλεια. Ωστόσο, οι σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι οι χιμπατζήδες είναι ικανοί να αναπτύσσουν βαθιούς κοινωνικούς δεσμούς και να εκδηλώνουν συμπεριφορές που θυμίζουν ανθρώπινο πένθος. Υπό αυτό το πρίσμα, η ιστορία του Bubbles αποκτά μια ιδιαίτερη συναισθηματική διάσταση.

Σήμερα, περισσότερα από σαράντα χρόνια μετά τη γέννησή του, ο Bubbles εξακολουθεί να αποτελεί μια μοναδική περίπτωση στην ιστορία της σχέσης ανθρώπων και ζώων. Υπήρξε μάρτυρας της κορύφωσης της παγκόσμιας ποπ κουλτούρας, πρωταγωνιστής αμέτρητων δημοσιευμάτων και σύμβολο μιας εποχής κατά την οποία η διασημότητα είχε αρχίσει να αποκτά πρωτοφανείς διαστάσεις. Πέρα όμως από τον μύθο, η ζωή του λειτουργεί και ως υπενθύμιση ότι ακόμη και τα πιο γνωστά άγρια ζώα διατηρούν τις φυσικές ανάγκες και τη βιολογική τους ταυτότητα. Η ιστορία του Bubbles δεν είναι μόνο η ιστορία ενός διάσημου χιμπατζή. Είναι η ιστορία της συνάντησης δύο εντελώς διαφορετικών κόσμων: του ανθρώπινου κόσμου της παγκόσμιας διασημότητας και του αρχέγονου κόσμου της άγριας φύσης.