Η βασιλική τελετή που πέρασε στην ιστορία

Όταν ένας ηγεμόνας οργάνωσε τον πιο πολυτελή γάμο σκύλων που γνώρισε ποτέ ο κόσμος

2 Αυγούστου 1922

Η ιστορία της σχέσης του ανθρώπου με τον σκύλο είναι γεμάτη παραδείγματα αφοσίωσης, συνεργασίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Ωστόσο, ελάχιστα γεγονότα αποτυπώνουν την ανθρώπινη αγάπη –ή ακόμη και την υπερβολή– προς τα κατοικίδια όσο ο περίφημος γάμος της σκυλίτσας Roshanara με τον Bobby, που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1922 στο πριγκιπικό κράτος του Junagadh, στη σημερινή πολιτεία Γκουτζαράτ της Ινδίας.

Πρόκειται για μία από τις πιο γνωστές ιστορίες στην παγκόσμια ιστορία των κατοικιδίων, η οποία μέχρι σήμερα προκαλεί θαυμασμό, απορίες αλλά και έντονες συζητήσεις μεταξύ ιστορικών.

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Nawab Muhammad Mahabat Khan III, ο τελευταίος ηγεμόνας του Junagadh. Ανάμεσα στους συγχρόνους του ήταν γνωστός όχι για στρατιωτικές επιτυχίες ή πολιτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά για τη σχεδόν απεριόριστη αγάπη του προς τους σκύλους.

Οι περιγραφές της εποχής αναφέρουν ότι στα βασιλικά ανάκτορα ζούσαν εκατοντάδες σκύλοι – σύμφωνα με ορισμένες πηγές περισσότεροι από 800. Κάθε ζώο διέθετε προσωπικό δωμάτιο, μόνιμο φροντιστή, ειδική διατροφή και κτηνιατρική παρακολούθηση. Ορισμένες αναφορές υποστηρίζουν ακόμη ότι στα δωμάτιά τους υπήρχαν και τηλεφωνικές συνδέσεις, πιθανότατα ώστε το προσωπικό να επικοινωνεί άμεσα μεταξύ των εγκαταστάσεων.

Η αγαπημένη Roshanara

Ανάμεσα σε όλα τα ζώα του παλατιού, η Roshanara κατείχε ξεχωριστή θέση. Ήταν η αγαπημένη σκυλίτσα του ηγεμόνα και απολάμβανε ιδιαίτερη φροντίδα.

Όταν αποφασίστηκε να "παντρευτεί" τον Bobby, έναν χρυσό Retriever που ανήκε στη βασιλική οικογένεια του Mangrol, ο Nawab δεν αντιμετώπισε την τελετή ως ένα απλό ιδιωτικό γεγονός. Αντιθέτως, αποφάσισε να οργανώσει μια γιορτή αντάξια ενός πραγματικού βασιλικού γάμου.

Η προετοιμασία διήρκεσε εβδομάδες.

Οι δρόμοι στολίστηκαν, οι βασιλικοί κήποι διακοσμήθηκαν με λουλούδια και μεταξωτά υφάσματα, ενώ προσκλήσεις στάλθηκαν σε ευγενείς και ηγεμόνες από διάφορες περιοχές της Ινδίας. Ακόμη και ο τότε Αντιβασιλέας της Βρετανικής Ινδίας λέγεται ότι προσκλήθηκε, χωρίς όμως να παραστεί.

Μια τελετή που έμοιαζε με βασιλικό γάμο

Την ημέρα της τελετής, η Roshanara μεταφέρθηκε μέσα σε ασημένιο παλανκίνο, στολισμένη με πολύτιμα υφάσματα, κοσμήματα και μαργαριταρένιο περιλαίμιο.

Ο Bobby έφθασε με πομπή που συνοδευόταν από στρατιωτική μπάντα, τιμητική φρουρά και δεκάδες σκύλους ντυμένους με πολυτελή ενδύματα. Οι περιγραφές αναφέρουν ότι περίπου 250 σκύλοι συμμετείχαν στην υποδοχή του "γαμπρού".

Μετά την τελετή ακολούθησε πολυήμερη γιορτή με μουσική, πυροτεχνήματα, επίσημα δείπνα και δεξιώσεις.

Για την εποχή, το γεγονός χαρακτηρίστηκε πρωτοφανές.

Πόσο κόστισε πραγματικά;

Εδώ αρχίζουν οι διαφωνίες.

Οι παλαιότερες ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι η τελετή κόστισε περίπου 22.000 λίρες της εποχής, ποσό ασύλληπτο για τη δεκαετία του 1920. Σύγχρονα δημοσιεύματα μετατρέπουν την αξία αυτή σε περίπου 2 crore ινδικές ρουπίες με σημερινά δεδομένα, αν και δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία ως προς τον ακριβή υπολογισμό.

Όποιο κι αν ήταν το πραγματικό ποσό, όλοι συμφωνούν σε ένα σημείο: επρόκειτο για μία από τις ακριβότερες τελετές που διοργανώθηκαν ποτέ για κατοικίδια.

Ο άνθρωπος πίσω από τον μύθο

Η εικόνα του Nawab είναι αντιφατική.

Από τη μία πλευρά παρουσιάζεται ως ένας εκκεντρικός ηγεμόνας που ξόδευε τεράστια ποσά για τα αγαπημένα του σκυλιά.

Από την άλλη, πολλές ιστορικές αναφορές επισημαίνουν ότι ενδιαφερόταν ουσιαστικά για την προστασία της άγριας ζωής και συνέβαλε στη διατήρηση του ασιατικού λιονταριού, ενός από τα πιο απειλούμενα μεγάλα αιλουροειδή του πλανήτη.

Ιστορία ή υπερβολή;

Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, αρκετοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο γάμος πράγματι πραγματοποιήθηκε, αλλά ορισμένες λεπτομέρειες διογκώθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Άλλοι ιστορικοί θεωρούν ότι η τελετή ενδέχεται να συνδέθηκε με τοπικό βασιλικό έθιμο και ότι οι μεταγενέστερες αφηγήσεις προσέθεσαν στοιχεία εντυπωσιασμού.

Η θέση του Animals Magazine

Η ιστορία της Roshanara και του Bobby αποτελεί αναμφίβολα ένα μοναδικό ιστορικό γεγονός, που αποτυπώνει την ιδιαίτερη θέση που μπορούσε να καταλάβει ένας σκύλος ακόμη και στις βασιλικές αυλές του 20ού αιώνα. Παράλληλα, όμως, μας καλεί να αναλογιστούμε τα όρια ανάμεσα στην αγάπη και την υπερβολή.

Η πραγματική φιλοζωία δεν εκφράζεται μέσα από επιδείξεις πλούτου ούτε από πολυτελείς τελετές. Όταν εκατομμύρια αδέσποτα, εγκαταλελειμμένα και άγρια ζώα εξακολουθούν να πεθαίνουν από την πείνα, τη δίψα, τις ασθένειες ή την ανθρώπινη αδιαφορία, η υπερβολική σπατάλη για ένα μόνο κατοικίδιο μετατρέπεται σε ύβρη απέναντι στην ίδια την έννοια της φιλοζωίας.

Η αγάπη προς τα ζώα δεν μετριέται με το κόστος όσων τους προσφέρουμε, αλλά με την ευθύνη που αναλαμβάνουμε απέναντι σε κάθε μορφή ζωής. Ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο μήνυμα που αφήνει, έναν αιώνα αργότερα, ο πιο διάσημος γάμος σκύλων στην ιστορία.